Geplaatst op Geef een reactie

25/06 : Een mens vergeet gelukkig de buizen voor Frans

Want de laatste weken en maanden mocht ik in het Frans (met haar op zoals ze zeggen), met handen en voeten, en stukjes in het Engels uitleggen welke dromen ik had voor de nieuwe meubels voor De Vreemde Eend.
De designer luisterde geduldig en slaagde er helemaal in om het beeld in mijn hoofd te realiseren.

Tijd dus om Antoine Sion uit Doornik van het Atelier Michel Dupont even voor te stellen. In zijn thuishaven heeft hij allerlei hout staan van oude meubels. Hij upcycled het dus om er nieuws, moois en kunstigs mee te maken. Dat hergebruik van oude materialen vond ik meteen al ‘WOW’. Dus was ik meteen fan.​

.​Antoine maakte voor De Vreemde Eend niet alleen de bomen om geschenken op te plaatsen, maar ook een formidabel schone piece montee, Een ferm stuk echt waar, niet eenvoudig om te maken met alle gebogen stukken en deurtjes. De taart staat geschikt bij de tafeltjes en zwevende stoelen, een beetje een gekke wereld waar Alice in Wonderland in terechtkomt.
​Het thee uurtje met de heerlijke blends van ortea? Kan zo beginnen.

De monden tekende en ontwierp hij, geïnspireerd door een kunstwerk van Man Ray. Zo krijgt iedereen bij het binnenkomen meteen een klapzoen. En dan wel helemaal corona proof.
De bomen zorgen voor het rustige natuurgevoel, de vogeltjes fluiten en het bos tegen de muur geeft zicht op nog meer groen. Die speelse kleur trekken we overal door via klimop, dat overal groeit.
Niet alleen de Wonderland sfeer kreeg zijn accenten in de winkel, ook Peter Pan is stiekem aanwezig. De dikke touwen om de T-shirts van Het Ministerie van Unieke Zaken op te hangen konden we zo van de piraten gekregen hebben. Met een beetje fantasie zie je een lost boy in een van de bomen klimmen om in zijn boomhut de sterren te tellen. En in de schuddebollen zit glinsterend elfenstof. De maan (Diner Plate van Seletti) hangt alvast klaar.t
De open trap naar Het Nest op het eerste verdiep, doet een beetje denken aan treden in een boom, opklimmend naar een boomhut. Het is in elk geval zalig om zo een open beeld te hebben nu in de winkel.
De Vreemde Eend blijft een winkel voor volwassenen die het kind in zichzelf laten borrelen, en natuurlijk krijgen kinderen ook blozende wangen zodra ze binnenkomen.
In de winkel hebben we ook de kleuren van de eend een mooie plaats gegeven. Mieke Claerhout die de winkel liet geboren worden, voegde de kleur oranje toe aan de winkel, de kleur van de poten van een eend. De oranje muur die de laatste was die mijn vader schilderde, voor hij door een ongeval onmogelijk nog kon schilderen, hebben we gekoesterd zoals hij vijf jaar geleden een kleur kreeg.
Daarnaast koos ik voor het blauwgroen van de kop van een mannetjes eend, die accentmuur loopt door naar Het Nest (het 1° verdiep)
Merci Antoine Sion, ook om de formidabel handige comptoir te maken. Met mijn stoel erachter van Ergodome, kunnen hoofd en voeten het best met elkaar vinden. Dank je wel DTA projects voor het idee van de open trap, die zo een ander beeld geeft in de winkel. En voor de uitwerking van het grootse project. 
Merci aan Stad Kortrijk om via Design in shop een duw in de rug te geven voor de Designer.
De afgelopen 5 jaar waren voor mij gevuld met een hoop hindernissen. Oa mijn ongeval waarbij ik nu nog 20% arbeids ongeschikt ben. Maar wel dus 80% geschikt, en sommige mensen beweren zelfs dat ik gelukkig op voorhand al startte aan 200%.
Het afgelopen project voelde dus als een ferm geschenk. Al lopen de facturen nog natuurlijk.
Nu hebben we nog een kleine week om alles klaar te zetten voor jullie, en dan zijn we helemaal klaar om onze vleugels open te slaan.  Keep in toch.

Geplaatst op Geef een reactie

20/06 : Schilders in het groen, de designer op komst en een rechtervoet in staking

Een super spannende week.

Er wordt in Het Nest (1° verdiep) geplamuurd en geschilderd in zachte tinten groen voor alle rust.

Donderdag bouwt designer Antoine Sion van Atelier Michel Dupont de prachtige creaties op die ik tot hier vooral op foto zag. We verlangen alleszins om ze te mogen zien en tellen intussen af om de winkel terug te openen. Nieuwsgierig wat jullie ervan vinden.  

Ik hoor van klanten dat ze graag even komen gluren en als de winkeldeur openstaat is er altijd wel iemand die binnenspringt.
Al staat er nog heel veel op de todo lijst natuurlijk, ook op die van mij.  
En dan ineens….

Gaat mijn rechter voet in staking.
Die rechter enkel mopper, moppert : ‘Hela, hola, dat gaat zomaar niet, hele dagen met dozen  verhuizen van boven naar beneden en weer met planten in potten van beneden naar boven. Heen en weer rijden met meubels.
​Effe dimmen graag, dank u.’
Tja, zucht mijn hoofd, dat kan kloppen. Na mijn ongeval van 5/10/18 kreeg mijn lichaam wel een en ander te verduren en mijn rechter voet wil nog steeds niet goed mee. De sporen van 20% arbeidsongeschikt te zijn laten zich dan toch voelen.
Maar, hoe moet het dan verder? Hoe krijg ik alle mooie geschenken van het 3° verdiep weer naar beneden? Hoe raken alle andere meubels op zijn plek? Hoe verhuis ik alles uit de pop-up weer netjes naar de winkel. Wie zal al dat stof wegblazen? Enz.  
Dromen zijn er om gerealiseerd te worden en de komende dagen brengen vast raad. Ook dat is spannend. 
Wordt vervolgd 🙂

Geplaatst op Geef een reactie

10/06 : Vrijdag kadootjesdag voor de winkel

Tga vooruit of is het nu voorruit? 🙂 

In ons geval kan het alle twee, want al onze ruiten zijn vervangen en dat ging nogal vooruit. Top. De keuken stond al 3 maand helemaal open, het scheelde maar een pluim of er kwamen zwaluwen binnen nestelen, alsof het buiten was. Een mooi schuifraam pronkt nu knap tussen de keuken en het buitenterras. Terwijl er overal stof in de aanbieding ligt, vervingen we ineens ook de andere ramen. Vooruitziend qua isolatie, om door die voorruiten te zien. 😊

Deze week ging ik gewapend met kleurkaarten op zoek naar de perfecte tinten zodat de schilders naarstig verder konden. We gaan voor mint en twee accentmuren.
Het is te zeggen. Er is 1 accent muur die ik zo graag koester. De oranje muur die mijn vader schilderde was ook de laatste muur die hij ooit kleur gaf voor hij door een ongeval dat niet meer kon doen. En die mogen we houden.

Daarnaast krijgen we ook een super mooie appelblauwzeegroene muur bij de trap. Fantastisch signatuur eenden kleuren. De oranje poten met de prachtige gloed van de kop. De Vreemde Eend ten top.

En yes, kadootjes tijd.voor de winkel. De nieuwe open trap is er!  In primeur mocht ik vandaag helemaal emo over de nieuwe treden naar boven wandelen, yes, yes! 
Nu kunnen we veilig de mooie geschenken naar beneden halen. Zeer blij mee. 

Geplaatst op Geef een reactie

29/05 : Het heeft nu toch wel lang genoeg geduurd?

Dat zeggen onze lovely animals toch die intussen op zolder moeten wachten.
Halen we de deadline wel om te openen op 1/07?
Er blijft maar net een maand over om nieuwe trappen en ramen te plaatsen, te schilderen op 2 verdiepen, te vloeren in het nest, de designer te laten uitleven om daarna alle geschenken drie verdiepen naar beneden te brengen en uit te stallen voor jullie.
Als dat maar goed komt.

Al een geluk dat er al afgestreept kan worden.
De wastafel achter de kassa staat er om straks lekkere drankjes te kunnen aanbieden, alles wat los en vast zat, is mooi weggewerkt, Miguel de sanitair man zorgde voor water, de elektriciens maakten hun deel veilig.
Joepie, sinds gisteren hebben we een nieuw schoon buitenterras van steenschotten, het tweede verdiep is zot schoon geschilderd door LC decor, Antoine van atelier Michel Dupont bouwt unieke displays voor ons en Jo van Ergodôme kwam een ergonomische stoel bezorgen.

Natuurlijk zijn onze lovely animals nieuwsgierig, je zou voor minder.
Petronella voelt zich prettig tussen het groen
Roza wou natuurlijk meteen op het terras zonnebaden
Tyra hoopte dat er in de winkelkeuken al wat te verdienen viel, niet dus
Donald heeft zijn plekje gevonden in de zon onder de koepel, hij moet ervan niezen, of zou dat van het stof zijn dat overal zit?

Geplaatst op Geef een reactie

18/05 : Wat ben jij? Niks? Gepensioneerd? Dat vroeg ze me

Straks zal ik zelf weer allerlei aanpakken en dat doe ik best uitgerust. Dus bewonderden we tussenin nog even coronaproof  van Namen en de schildpad van Jan Fabre, de machtig mooie tuinen van Annevoie (aanrader), zat ik zelfs gevangen bij Godfired van Bouillon.

Er was één camping waar we vast nooit meer overnachten. En dat is niet omdat de eigenares een halfblote man meestuurde om de weg te wijzen op het terrein. Bij het inchecken vroeg de eigenares me : Wat ben je van beroep? En ze gokte spontaan ; Niks? Gepensioneerd? Terwijl ze alvast een schuin streepje bij het vakje ‘beroep’ zette. 

Mijn stem viel op de toonbank. Ik wou nog vragen of ik mijn takenpakket in alfabetische volgorde moest ophoesten. Toen bedacht ik me. Even ‘Niks’ zijn voor vier vrije dagen is niks overdreven. Om daarna weer :
Alles een beetje in de gaten proberen te houden tot
Zo mooi zal het worden met vele handen en hoofden.
Deze week moesten we ook afscheid nemen van ons beroemde buitenbankje dat niet meer voor de winkel mag staan maar een nieuw leven krijgt bij Jeroen thuis.
Intussen is ook de sanitairman gestart en de schilder is bezig met een van de laatste projecten voor zijn pensioen. En ik durf bekennen dat er een luide jiehaaaa klonk toen ik op het tweede verdiep in de kruin van de winkel wandelde. Het verschil tussen voor en na de schilderwerken, kon niet groter zijn. Een emo-moment waard. Merci aan iedereen die naarstig aan het werk zijn om van de winkel een beleefhuis te maken.

Geplaatst op Geef een reactie

8/05 : one small step…

Nadat onze trap was weggewaaid (in de vorige blog) groeide de winkel ineens.Wow!

Het was weliswaar een spannende uitdaging om de geschenken voor de postpakketjes op het bovenverdiep te halen zonder die trap en met een open gat tot in de kelder. Gelukkig kwam er af en toe een handige man zonder hoogtevrees  en ladder helpen.

De originele tegels uit het vroegere kapsalon kregen veel bewondering via de etalage.
We koesteren natuurlijk de foto’s uit het verleden. 
​De nieuwe tegels met houtlook stonden intussen al te popelen om de winkel aan te kleden. 
​Dag na dag zag ik de zachte structuur zich verspreidden over de winkel tot helemaal achteraan. En eerlijk, toen we op donderdag kwamen piepen,was dat echt een emo-moment. De winkel kreeg ineens een heel andere look, omdat ook de ruimte onder het terras ook mooi ingepalmd  is. Hoe knap wordt dat?
Volgende week leeft de schilder zich boven uit, en omdat jullie dat vanop straat niet kunnen zien, deel ik met plezier het foto verslag. 
In mijn hoofd is alles al af  Nu in het echt nog. 🙂
Duim je mee dat alles zo goed gaat als mogelijk.
​Grote dank hoor.

Geplaatst op Geef een reactie

23 april ’21: De trap is weggewaaid

Toen ik op woensdag avond na de eerste uitbreekdag passeerde aan de winkel dacht ik :
Verhip de trap is  weggewaaid.
(gedicht van Annie M.G. Smith (*) )
Er was een plaatselijke orkaan voorbijgekomen.
De vloer die we jaren lang dweilden en die nog sporen van de vernis van de vorige kunstenaar droeg, was weg en lag bezaaid met de brokken muur die 50 jaar lang rond de trap zaten.
Maar wat een ongelofelijke inkijk hebben we nu.

Vrijdag vertrok de laatste container met brokken. Zo empty heeft de winkel er nog nooit uitgezien.
En hoe heerlijk, het nieuwe terras op het eerste verdiep is al in wording. Daar is plaats gelaten voor een lichtkoepel, zodat we straks vanuit de winkel meteen zicht hebben op het mooie weer.

(*) De trap is weggewaaid
Annie M.G. Schmidt

Toen vader ’s morgens wakker werd,
toen riep hij: Wel verdraaid!
Kijk nou es wat er is gebeurd,
de trap is weggewaaid

En moeder zei: Hoe moet dat nou?
Hoe komen we beneden?
De hele trap is weggewaaid,
met vijfenzestig treden.

De kinders kwamen uit hun bed
en riepen: Heerlijk zeg!
We kunnen lekker niet naar school,
want onze trap is weg.

En vader nam de telefoon
en belde naar ’t kantoor.
Zeg baas, de trap is weggewaaid,
ik kan niet komen hoor!

Maar ja, er was geen brood in huis,
geen melk, geen kaas, geen fruit;
ze konden het niet halen ook,
ze konden er niet uit.
Daar zaten ze, drie dagen lang.
Ze waren bleek en mager.
Want niemand kon naar boven toe,
geen bakker en geen slager.

Toen belde vader ’t vliegveld op
en riep: Hallo, Hallo!
Stuurt u een helikoptertje
en krijgen we ’t cadeau?

Er kwam een helikoptertje,
dat landde op het plat.
Het bracht hen naar beneden toe.
Ziezo, en dat was dat.

En moeder zei: Nu moeten wij
een nieuwe trap gaan bouwen.
Maar vader riep: Ach Bets, waarom?
We zullen ’t zo maar houwen.

En voortaan houden ze ’t maar zo.
Ze zijn nu erg tevreden.
Ze gaan per helikoptertje
omhoog en naar beneden.

En vader zegt: Nou zie je, Bets
die trappen zijn maar ouderwets!
Geplaatst op Geef een reactie

Dinsdag 21 april 7u : Hoera, ze zijn begonnen

Hoera, ze zijn begonnen en dat is supergoed nieuws.

Ons avontuur.

Zowat anderhalf jaar geleden huppelde ik op krukken naar de eerste vergadering ‘design in shop’ van Kortrijk. Thx to Anne die me tipte. Kortrijk wil de beleving in winkels mooier maken en daar stappen we met De Vreemde Eend graag in mee. We namen designer Antoine Sion van Atelier Dupont onder de arm omdat hij voornamelijk aan de slag gaat met recycleerbare materialen. En dus heeft hij bij ons een streepje voor.

We dromen groots en pakken ineens de andere uitdaging aan voor de winkel, voor jullie. We willen er heel graag voor zorgen dat de verdiepingen boven de winkel ook beleefd worden met: een stuk uitbreiding van de winkel boven, een zonneterras, plaats om de Ortea?  en  iced coffee te genieten, ruimte om samen te komen, een klein event te organiseren…..Droom gerust mee.
Uiteraard kwamen we horden uitdagingen tegen, maar we lieten ons niet kennen, sterk als we zijn. Samen met Elisabeth en Monne droegen we zoveel mogelijk meubels en geschenken naar drie hoog, wij kunnen dat!

Tegen 7u deze morgen was de winkel compleet leeg

Om 7u30 werd de eerste laminaat al weggehaald door DTA die de grote werken aanpakt.

Jurgen van DTA is alvast fan van onze winkel en van onze Odd Socks. 🙂 

Hoe spannend is dat, vernieuwen, mooier maken, veranderen. Voor jullie omdat jullie nog meer kunnen genieten van jullie bezoek straks.
Ook spannend: We willen graag re-openen op 1 juli.
Zullen we daarin slagen? Duimen jullie mee?
Je ontdekt hier alle vorderingen, week na week

Ps: We laten jullie natuurlijk niet aan jullie lot over, want vanaf 26/04 kunnen jullie wel alweer terecht in onze pop-up in de K, niv -1 tegenover de Casa. Spring daar binnen om je Ortea? aan te vullen en originele geschenken te vinden.