Geplaatst op Geef een reactie

25 juni 2021 : Een mens vergeet gelukkig de buizen voor Frans

Want de laatste weken en maanden mocht ik in het Frans (met haar op zoals ze zeggen), met handen en voeten, en stukjes in het Engels uitleggen welke dromen ik had voor de nieuwe meubels voor De Vreemde Eend.
De designer luisterde geduldig en slaagde er helemaal in om het beeld in mijn hoofd te realiseren.

Tijd dus om Antoine Sion uit Doornik van het Atelier Michel Dupont even voor te stellen. In zijn thuishaven heeft hij allerlei hout staan van oude meubels. Hij upcycled het dus om er nieuws, moois en kunstigs mee te maken. Dat hergebruik van oude materialen vond ik meteen al ‘WOW’. Dus was ik meteen fan.​

.​Antoine maakte voor De Vreemde Eend niet alleen de bomen om geschenken op te plaatsen, maar ook een formidabel schone piece montee, Een ferm stuk echt waar, niet eenvoudig om te maken met alle gebogen stukken en deurtjes. De taart staat geschikt bij de tafeltjes en zwevende stoelen, een beetje een gekke wereld waar Alice in Wonderland in terechtkomt.
​Het thee uurtje met de heerlijke blends van ortea? Kan zo beginnen.

De monden tekende en ontwierp hij, geïnspireerd door een kunstwerk van Man Ray. Zo krijgt iedereen bij het binnenkomen meteen een klapzoen. En dan wel helemaal corona proof.
De bomen zorgen voor het rustige natuurgevoel, de vogeltjes fluiten en het bos tegen de muur geeft zicht op nog meer groen. Die speelse kleur trekken we overal door via klimop, dat overal groeit.
Niet alleen de Wonderland sfeer kreeg zijn accenten in de winkel, ook Peter Pan is stiekem aanwezig. De dikke touwen om de T-shirts van Het Ministerie van Unieke Zaken op te hangen konden we zo van de piraten gekregen hebben. Met een beetje fantasie zie je een lost boy in een van de bomen klimmen om in zijn boomhut de sterren te tellen. En in de schuddebollen zit glinsterend elfenstof. De maan (Diner Plate van Seletti) hangt alvast klaar.t
De open trap naar Het Nest op het eerste verdiep, doet een beetje denken aan treden in een boom, opklimmend naar een boomhut. Het is in elk geval zalig om zo een open beeld te hebben nu in de winkel.
De Vreemde Eend blijft een winkel voor volwassenen die het kind in zichzelf laten borrelen, en natuurlijk krijgen kinderen ook blozende wangen zodra ze binnenkomen.
In de winkel hebben we ook de kleuren van de eend een mooie plaats gegeven. Mieke Claerhout die de winkel liet geboren worden, voegde de kleur oranje toe aan de winkel, de kleur van de poten van een eend. De oranje muur die de laatste was die mijn vader schilderde, voor hij door een ongeval onmogelijk nog kon schilderen, hebben we gekoesterd zoals hij vijf jaar geleden een kleur kreeg.
Daarnaast koos ik voor het blauwgroen van de kop van een mannetjes eend, die accentmuur loopt door naar Het Nest (het 1° verdiep)
Merci Antoine Sion, ook om de formidabel handige comptoir te maken. Met mijn stoel erachter van Ergodome, kunnen hoofd en voeten het best met elkaar vinden. Dank je wel DTA projects voor het idee van de open trap, die zo een ander beeld geeft in de winkel. En voor de uitwerking van het grootse project. 
Merci aan Stad Kortrijk om via Design in shop een duw in de rug te geven voor de Designer.
De afgelopen 5 jaar waren voor mij gevuld met een hoop hindernissen. Oa mijn ongeval waarbij ik nu nog 20% arbeids ongeschikt ben. Maar wel dus 80% geschikt, en sommige mensen beweren zelfs dat ik gelukkig op voorhand al startte aan 200%.
Het afgelopen project voelde dus als een ferm geschenk. Al lopen de facturen nog natuurlijk.
Nu hebben we nog een kleine week om alles klaar te zetten voor jullie, en dan zijn we helemaal klaar om onze vleugels open te slaan.  Keep in toch.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.